طی دو روز اخیر پیامی داشتم حاکی جملات رکیک که به هر نیتی برام ارسال شد آن را به

فال نیک میگیرم و چند مطلب را عرض میکنم:

1. اگر قصد یادگیری علوم باطنی را داشتین بنده هیچ هزینه ایی نمیگیرم.
2. از نظر میزان دانش همین بگویم که از استادان دلال بازار به مراتب ....
3. با کمال میل و هیچ پرسش و پاسخی  و منتی یاد خواهم داد.
4. خانمها فقط تلفنی راهنمایی میشوند.

شاید اگر من سخن از بعد روحی کنم دیگران مرا به دروغ گویی تهمت زنند و اگر صحبت از بعدی از زندگی کنم که موجودات غیر ارگانیک در آن زیست میکنند باز هم همینطور شود . با خودم بسیار اندیشیدم نه توانستم رد کنمش و نه توانستم تاییدی کنم که مورد قبول همگان باشد به ناچار مثل دیگران از زبان استاد و استاد آن استادها سخن تکراری نیاوردم در خودم بیش از این اندیشیدم که چه باید کرد؟ پاسخی که همیشه بر دلم جاریست این بود مثل انسان زندگانی بایست کرد خود خویشتن را بشناسیم و آنگونه که شایسته انسانیت است زندگی کنیم.